|
|
WalcherenThe bunker on Walcheren can be divided into two seperate groups: bunker in and outside the Verteidigungbereich Vlissingen (V.B. Vlissingen).
Inside the V.B VlissingenThese group of bunkers aere roughly split into three sperate groups:
Het
Seefront van
het
V.B
Vlissingen
liep
vanaf de
kuststrook van
Valkenisse
richting
Vlissingen en
vervolgens
naar Fort
Rammekens.
Bijna
alle bunkers
zijn
gesloopt,
maar
er
zijn
er
toch
nog
enkele
interessante
werken
overgebleven.
Het
eerste complex
dat we
tegenkomen
vinden we in de
duinen van
Klein-Valkenisse
en is een
infanteriesteunpunt (W.N Carmen). De
overblijfselen van
dit
steunpunt
waarvan
één bunker
gesloopt is, (Regelbau
143)
bestaan
uit:
één
Regelbau 501,
één
Regelbau 502,
twee
Regelbau 621,
één
Regelbau 622 en
een
Regelbau 134S.
De bunkers zijn
allemaal
nog
toegankelijk. In de
duinen van
Dishoek
kunnen we
rechts en links van de
strandopgang de
restanten van
M.K.B Dishoek (4×
15cm) vinden. De
batterij
bestond
uit
twintig St.-bunkers,
waarvan
er
nu
nog
acht over
zijn. De
overblijfselen
bestaan
uit
een
Regelbau 501,
drie
Regelbau 622,
twee
Regelbau M 145,
één
Regelbau 134
en een
zeldzame
hospitaalbunker (Regelbau M 159,
Gefechtsverbandplatz). De
volgende bunker
komen we
tegen in op de Boulevard van
Vlissingen.
Het is
een
mitrailleurkazemat (Regelbau 623) en
staat op
het
Nollehoofd. De bunker is
gemakkelijk
te
vinden
aangezien
er
een
een
windorgel op
staat. De
volgende
twee
werken
zijn
twee
commandopostten
gelegen
bij
Hotel Brittania op
de Boulevard. De eerste bunker
ligt links van
Brittania en was
het
tijdelijke
hoofdkwartier
voor
Seeko. Südholland.
De bunker (een "Notbefehlsstelle") was
uitgevoerd in
Verstärkt
feldmäßig, had
twee
observatiekamers en
werd begin
1942 gebouwd. De
tweede bunker
ligt
rechts van Hotel
Brittania,
onder
Paviljoen
Bestevaer en is
een
Regelbau Fl. 241,
Untergruppenkommandostand. De bunker
werd
gebouwd
ter
vervaning van de
Notbefehlsstelle en
kreeg
een
speciale
uitbouw
in de vorm van
een
observatiekamer. De
observatiekamers van
beide
bunkers zijn al
lang
verdwenen,
maar de
ondergrondse
verblijven
zijn
vandaag de
dag
nog steeds
onder
het
maaiveld
aanwezig,
hetzij
ondergewerkt. De
volgende bunker zit
onder
het
wegdek van
boulevard Evertsen
ter
hoogte van
het
Leugenaarshoofd en is van
het type 143. Van de bunker,
waarvan de
koepel
waarschijnlijk
geamoveerd is, is
vandaag de
dag
niets
meer
te
zien. De
laatste
resten
zijn die van
een door de
Duitsers
zelf
opgeblazen
Torpedobatterie
op het
einde van
het
Roeiershoofd. In de bunker, die in
Vf. was
uitgevoerd,
stonden
twee torpedo-lanceerbuizen
opgesteld. De duitsers bouwden het havengebied van Vlissingen uit tot het Kernwerk van V.B Vlissingen. Het omvatte naast een kustbatterij en een artilleriebatterij, ook een hospitaal-complex en een rondom-verdediging in de vorm van kazematten voor Pak en mitrailleurt. Naast deze bunkers waren er in het Kernwerk ook nog twee M19. granaatwerpers opgesteld. Van het Kernwerk dat uit ruim veertig bunkers bestond zijn er vandaag de dag nog slechts zeven over. Deze overgebleven bunkers bevinden zich bij de buitenhaven en langs het Kanaal door Walcheren. De restanten van het Kernwerk aan de Buitenhaven bestaan onder andere uit de restanten van M.K.B Kernwerk (3 × 15cm). De overgebleven bunkers bestaan uit één geschutsbunker (Regelbau M 170), een munitiebunker (Regelbau M 145), een Regelbau 114a Neu voor 6-Schartenturm en een bunker voor een M19 granaatwerper (Regelbau 633). Verder liggen er nog drie lichte bunkertjes, waaronder twee Nederlandse bunkertjes van het type Gietstalen kazematkoepel en een tobroek van het type 64a. De bunkers liggen heden ten dagen op het oefenterrein van de Vlissingse Brandweer en zijn op de lichte bunkers na, allemaal dicht. De Regelbau 114a neu bezit nog steeds z'n Sechsschartenturm en van Regelbau 633 is de granaatwerper nog aanwezig.
De eerste verbunkerde artilleriebatterij (Stp. Baskensburg) die men nog kan terugvinden, staat bij het dierenasiel in de wijk Baskensburg te Vlissingen. De stelling bestaat uit vier geschutsbunkers (Regelbau 669), één munitiebunker (Regelbau 134) en een Regelbau 668, waarin de commandopost van de batterij was gevestigd. De bunkers zijn helemaal ondergeworpen en dus niet meer toegankelijk. er zijn zelfs plannen om dit steunpunt te slopen. Zie ook; Ontwikkelingen aan het bunkerfront. Hans Sakkers heeft een boekje over deze batterij geschreven, wat de sloop in iede geval heeft opgehouden.
De
drie
gebouwde
infanterie-steunpunten
bestaan
anno 1997
nog
gedeeltelijk,
het
eerste
steunpunt (W.N Carmen)
dat men
kan
terugvinden
ligt in de
duinen
bij Klein-Valkenisse
(zie
Seefront),
het
tweede
steunpunt
ligt in
het park
voor
het
Bethesda Ziekenhuis
te
Vlissingen. De bunkers
bestaan
uit
één
Regelbau
501,
één
Regelbau 502 en
twee
Regelbau
134's.
De laatste bunker die we kunnen vinden binnen V.B Vlissingen is een op het Marnixplein in West-Souburg gebouwde hospitaalbunker (Regelbau 638). In de bunker konden twintig gewonden worden opgenomen en eventueel operatief behandeld worden.
Bunkers buiten V.B VlissingenBuiten het V.B liggen heden ten dagen nog een twintig-tal bunkers die aan de sloop zijn ontkomen. Ze bevinden zich o.a in Middelburg, Serooskerke, Zoutelande en Westkapelle en variëren in types voor het onderbrengen van veldgeschut tot een verbindingspost en manschappenbunkers. Het eerste interessante complex buiten het Verteidigungsbereich vinden we in het park van het Landhuis Torenvliedt. Hier was het Divisie-hoofdkwartier van het K.V.A. A1 gevestigd. Er werden in het totaal 10 St.-Bunkers en tevens enkele lichte werken gebouwd. Anno 1996 staan er nog zeven St.-bunkers, waaronder een verbindingspost (Regelbau 618), drie commandopostten (Regelbau 608) en drie manschappenbunkers (Regelbau 622). Naast deze St.-bunkers vinden we tevens nog enkele werken met een lichtere betonsterkte. Twee Regelbau 608's worden gebruikt voor vleermuizen en alleen een Regelbau 622 is nog open. Op de muren van enkele bunkers zijn nog sporen van de camouflage te vinden in de vorm van ramen en deuren. Buiten Verteidigungsbereich Vlissingen staan vandaag de dag nog drie landmachtbatterijen. Al deze steunpunten waren opgebouwd uit twee Regelbau 611's. De eerste stelling, die we tegenkomen is gebouwd aan zuidzijde van het plaatsje Buttinge (ten Noordoosten van Middelburg). Van deze batterij zijn beide bunkers voor vleermuizenonderkomen geschikt gemaakt. Zie; Ontwikkelingen aan het bunkerfront. De tweede stelling vinden we ten oosten van Zoutenlande bij het plaatsje Werendijke . De twee geschutsbunkers zijn anno 1997 nog toegankelijk. De derde en laatste stelling vinden we ten Zuidoosten van Westkapelle aan weerszijden. Een van de geschutsbunkers, die trouwens een zeer fraaie Tarnung hebben, is er één niet meer toegankelijk.
In de duinen van Zoutelande staan nog zes St.-bunkers, waaronder twee Regelbau 501's, drie Regelbau 502's en een observatiebunker met een pantserstalen observatiekoepel (Regelbau 143). De Regelbau 143 had tot taak door middel van een periscoop waarnemingen te nemen ten behoeve van de in het achterland gelegen artillerie-batterijen). Van Regelbau 143 is de observatiekoepeol anno 1996 nog te zien en de overige bunkers zijn op één bunker van het type 502 na zijn allen niet meer toegankelijk. Naast
het
fietspad,
langs de
duinen,
tussen
Zoutelande en
Westkapelle
vinden we
één
kiklometer ten
noorden
van Zoutelande
het
restant van
M.K.B Zoutenlande
(6 × 15,5cm) in de vorm van
een
grote,
dichtgemetselde
munitiebunker (Regelbau Fl 246). Ten
oosten van
Westkapelle
ligt in de
richting
van Aagtekerke (op
het
erf van de
Grote
Prelaat)
een
telefoonverbindings- bunker (Regelbau 616).
Naast
deze bunker, die
toegankelijk is,
liggen
er
nog
enkele
andere
werken.
Op
het
erf van de
Paulinehoeve
te
Serooskerke
vinden we
twee bunkers (Regelbau 668) die
dienst
deden
als
hoofdkwartier
voor de (I./Fest.St.Tr.LXXXIX)
Festungstammtruppen.
|
|
All pictures and drawings are copyrighted by the Atlantikwall Website team unless stated otherwise. |